OEH delegatie in Tokio!
Door de media tsunami waaronder Isaac Kimeli werd bedolven na zijn ongelooflijke zilveren medaille op het WK in Tokio. Zou men haast vergeten dat er nog vijf andere OEH atleten deel uit maakten van onze Belgische delegatie.
Jonathan Sacoor was meegereisd met een speciale missie, namelijk als vijfde loper de verschillende estafetteteams zuurstof bezorgen om optimaal aan hun respectievelijke finales te kunnen beginnen. Tijdens de reeksen van de mixed relay was Jonathan als eerste aan de beurt. Dylan Borlee liep als derde en kon de stok in uitstekende positie doorgeven aan Helena Ponette. Zij konden zich vrij makkelijk plaatsten voor de finale. Jonathan was zeer overtuigend als opener, doch in die finale zou hij zijn plaats afstaan aan Alexander Doom. In die finale was het Dylan Borlee die opende als startloper. Samen met Helena Ponette, Alexander Doom en Imke Vervaet pakte het mixed relay team “The Belgian Waffles” op dag 1 meteen een bronzen plak.
Dylan Borlee die speciaal voor de estafetten naar Tokio was afgereisd, liep zijn derde wedstrijd van het toernooi als slotloper in de reeksen van de 4X400m. In die reeks werden de VS verrassend uitgeschakeld (later echter heropgevist met gevolgen voor onze jongens… ) terwijl onze Belgian Tornados zich moeiteloos konden plaatsen voor de finale. Dylan liep in die laatste rechte lijn echter een hamstringblessure op en moest noodgedwongen forfait geven voor de finale. In die finale liep Jonathan alweer als opener een sterke wedstrijd, maar een medaille zat er net niet in. Onze Tornados (Jonathan Sacoor, Alexander Doom, Robin Vanderbemden, Daniel Segers) werden knap vierde in 2”59’48. Botswana (2”57’76) was de verrassende winnaar voor de VS..
Hetzelfde lot ondergingen onze meisjes op de 4X400. Camille Laus nam het “Belgian Cheetas” team op sleeptouw naar alweer een knappe ereplaats. Ook hier was een vierde plaats in 3”22’15 het maximaal haalbare.
Voor Michael Obasuy wou het niet lukken in Tokio. Hij bleef ver beneden zijn normale prestatieniveau en werd met 13”54 kansloos uitgeschakeld in de reeksen. Michael sukkelde al een tijdje met de vorm en is na dit WK aan verdiende rusten toe.
Rani Vyncke tot slot zat eveneens in de hoek waar de klappen vielen. Rani Vincke vormde een 4X100 team samen met Rani Rosius, Delphine Nkansa en Janie De Naeyer. Tijdens hun reeks van de 4X100 liep het fout in de laatste stokwissel tussen Janie en Delphine. De Belgische meisjes werden niet in de uitslag opgenomen. Spijtig, want een kwalificatie voor de finale behoorde tot dan zeker tot de mogelijkheden.
En tot slot even terugblikken op de buitengewone prestatie van Isaac Kimeli. Hij had zijn goede vorm al aangetoond door een paar dagen eerder de 5000m te winnen tijdens de Diamond League in Lausanne. Dat hij in staat zou zijn om met de wereldtop mee te strijden voor de titel op het WK hadden weinigen echter durven voorspellen. Eerder op de week wandelde hij zowaar al op magistrale wijze door de reeksen. Tijdens de finale van de 5000m behield hij steeds de controle en in de eindsprint moest hij enkel de Amerikaan Cole Hocker laten voorafgaan. Zilver voor Kimeli in 12”58’78. Meteen goed voor het absolute Belgische topmoment van deze wereldkampioenschappen.
Wereldklasse! Made in OEH.
Bij zijn terugkeer naar de piste stonden ettelijke OEH-atleten en atleetjes Isaac op te wachten in een échte erehaag! Daar kreeg hij ook een zelfgemaakte OEH zilveren medaille van de jonge OEH-fans. Op de piste ging het gejuich verder, terwijl Isaac handtekeningen zette op vele wedstrijdtruitjes, die waarschijnlijk nooit meer de was zullen zien!!!
