Nieuws
Beste leden van de grote OEH-familie,
De Kerst- en Nieuwjaarsperiode, is één van weinige momenten waarop ik even kan rusten en achterover leunen, om te genieten van al wat rondom onze atletiekclub gebeurt.
En zo geniet ik van alle sympathieke ouders, medewerkers, atleten, trainers en geëngageerde leden die deel uitmaken van een comité of van het bestuur van OEH.
Ondanks het feit dat elk jaar bestaat uit vreugde en verdriet, zeker wanneer een geliefde ons verliet, zie ik elk jaar een massa enthousiastelingen die ervoor zorgen dat OEH een warme club is en blijft voor iedereen die er deel van uitmaakt.
Dit jaar kon ik dan ook genieten van de vele mooie resultaten die onze atleten behaalden; bij sommigen ging het over het verbeteren van hun persoonlijke records, bij anderen over het behalen van schitterende resultaten op internationaal niveau.
Natuurlijk mogen we ook de vele activiteiten en evenementen, waaraan vele medewerkers hun schouders onder steken, niet vergeten, met als afsluiter van het jaar een Warme Meerkamp en een Duorun voor Kom Op Tegen Kanker, gedragen door een fantastische werkgroep onder leiding van Lut !
Moge de komende feesten jullie de tijd geven om eveneens te genieten van wat jullie gerealiseerd hebben. Dan zullen jullie, net als ik, ontdekken dat OEH een zeer warme club is, met heel veel fantastische mensen, die het hart op de juiste plaats hebben.
Vanwege de Raad van Bestuur wens ik jullie dan ook een fijne Kerst en een sprankelend nieuw jaar toe.
Jean-Pierre.
De duorun&walk van OEH op zondag 14 december was opnieuw een bijzonder hartverwarmende editie. Met zoveel enthousiaste wandelaars en lopers die samen in beweging kwamen, toonden we hoe krachtig verbondenheid is wanneer we stappen en lopen voor het goede doel. Dankzij jullie inzet en engagement konden we opnieuw bijdragen aan de 100km-run van Kom op tegen Kanker. Een oprechte dankjewel aan alle deelnemers, vrijwilligers en supporters. Samen gaven we betekenis aan elke stap en elke kilometer.
KLIK HIER voor de link naar de deelnemerslijst en resultaten...
Isaac winnaar van het Vlaams Sportjuweel
Na vele prachtige prestaties, met als hoogtepunt, de zilveren medaille op de 5000m op het WK Atletiek, mocht Isaac nog eens een trofee in de lucht steken!
Hoewel Isaac intussen geen probleem meer heeft met bezoekjes aan de koning, was hij toch verbaasd om als laureaat uit de bus te komen voor het Vlaamse Sportjuweel.
Vooral als je weet dat er gestemd wordt door toporganisaties, ex-topsporters, universiteiten en voor 1/3 door het publiek.
Van harte proficiat voor onze super sympathieke Isaac.
We zijn blij en fier dat je lid bent van OEH!
OEH delegatie in Tokio!
Door de media tsunami waaronder Isaac Kimeli werd bedolven na zijn ongelooflijke zilveren medaille op het WK in Tokio. Zou men haast vergeten dat er nog vijf andere OEH atleten deel uit maakten van onze Belgische delegatie.
Jonathan Sacoor was meegereisd met een speciale missie, namelijk als vijfde loper de verschillende estafetteteams zuurstof bezorgen om optimaal aan hun respectievelijke finales te kunnen beginnen. Tijdens de reeksen van de mixed relay was Jonathan als eerste aan de beurt. Dylan Borlee liep als derde en kon de stok in uitstekende positie doorgeven aan Helena Ponette. Zij konden zich vrij makkelijk plaatsten voor de finale. Jonathan was zeer overtuigend als opener, doch in die finale zou hij zijn plaats afstaan aan Alexander Doom. In die finale was het Dylan Borlee die opende als startloper. Samen met Helena Ponette, Alexander Doom en Imke Vervaet pakte het mixed relay team “The Belgian Waffles” op dag 1 meteen een bronzen plak.
Dylan Borlee die speciaal voor de estafetten naar Tokio was afgereisd, liep zijn derde wedstrijd van het toernooi als slotloper in de reeksen van de 4X400m. In die reeks werden de VS verrassend uitgeschakeld (later echter heropgevist met gevolgen voor onze jongens… ) terwijl onze Belgian Tornados zich moeiteloos konden plaatsen voor de finale. Dylan liep in die laatste rechte lijn echter een hamstringblessure op en moest noodgedwongen forfait geven voor de finale. In die finale liep Jonathan alweer als opener een sterke wedstrijd, maar een medaille zat er net niet in. Onze Tornados (Jonathan Sacoor, Alexander Doom, Robin Vanderbemden, Daniel Segers) werden knap vierde in 2”59’48. Botswana (2”57’76) was de verrassende winnaar voor de VS..
Hetzelfde lot ondergingen onze meisjes op de 4X400. Camille Laus nam het “Belgian Cheetas” team op sleeptouw naar alweer een knappe ereplaats. Ook hier was een vierde plaats in 3”22’15 het maximaal haalbare.
Voor Michael Obasuy wou het niet lukken in Tokio. Hij bleef ver beneden zijn normale prestatieniveau en werd met 13”54 kansloos uitgeschakeld in de reeksen. Michael sukkelde al een tijdje met de vorm en is na dit WK aan verdiende rusten toe.
Rani Vyncke tot slot zat eveneens in de hoek waar de klappen vielen. Rani Vincke vormde een 4X100 team samen met Rani Rosius, Delphine Nkansa en Janie De Naeyer. Tijdens hun reeks van de 4X100 liep het fout in de laatste stokwissel tussen Janie en Delphine. De Belgische meisjes werden niet in de uitslag opgenomen. Spijtig, want een kwalificatie voor de finale behoorde tot dan zeker tot de mogelijkheden.
En tot slot even terugblikken op de buitengewone prestatie van Isaac Kimeli. Hij had zijn goede vorm al aangetoond door een paar dagen eerder de 5000m te winnen tijdens de Diamond League in Lausanne. Dat hij in staat zou zijn om met de wereldtop mee te strijden voor de titel op het WK hadden weinigen echter durven voorspellen. Eerder op de week wandelde hij zowaar al op magistrale wijze door de reeksen. Tijdens de finale van de 5000m behield hij steeds de controle en in de eindsprint moest hij enkel de Amerikaan Cole Hocker laten voorafgaan. Zilver voor Kimeli in 12”58’78. Meteen goed voor het absolute Belgische topmoment van deze wereldkampioenschappen.
Wereldklasse! Made in OEH.
Bij zijn terugkeer naar de piste stonden ettelijke OEH-atleten en atleetjes Isaac op te wachten in een échte erehaag! Daar kreeg hij ook een zelfgemaakte OEH zilveren medaille van de jonge OEH-fans. Op de piste ging het gejuich verder, terwijl Isaac handtekeningen zette op vele wedstrijdtruitjes, die waarschijnlijk nooit meer de was zullen zien!!!
